Encuentro

 

 

http://avalonpoesia.galeonblogs.com/img/quijote.jpg

 

 

En breve, novedades sobre el I encuentro sobre El Quijote y los Derechos Humanos que tendrá lugar en la Universidad de A Coruña (Facultad de Humanidades).

Más información en:

http://quijoteyderechoshumanos.blogia.com 

http://www.elquijoteylosderechoshumanos.com

 

 

                           

Arte poética

 

He arrancado al dolor belleza

Y al crepúsculo dorado he pintado de tarde

 

Recorro solitario las bancas de esta ciudad

Buscando en una plaza oculta la voz del poema

 

                                                 

                                             Mis manos frías son el otoño

Que en diciembre sangran

 

“Déjame abuela

Reclinarme en tu regazo”

 

 

                                        Donde he de hallar la palabra perdida

Aquella que me oculta mi primera infancia

 

Me sumerjo en el abismo de una voz:

 

- “¿Que hacer cuando el abismo

te espera al cerrar los ojos y

las palabras se vacían de significados?

 

- Escribir poesía

 

                                                El humo del cigarro

No atenúa mi angustia

y ella esta lejos

mas su voz me acompaña

 

Lejos de mi patria

Escondo mis lágrimas

en un parque retirado

 donde me devora la nostalgia

 

Escribir sin retórica es lo que deseo

En estos momentos

Desnudar mi tristeza sin inútiles mascaras

 

Caen de los sauces hojas

Como caen de mis cabellos

Mis primeras canas

 

Noche es ahora el alma mía

Impregnada de sagrado silencio

 

Para escuchar a mí ser

Me he alejado de las calles

Y he dejado el temor

Para recluirme en mí llanto.

 

Leo Zelada

 

http://leozeladabrauliograjeda.blogspot.com/

Poema

 

Ás veces as palabras fanse sonoras

por non facer do mutismo contrasinal

                                      de desconcerto

Estoupan bolsas de cereixas e

ilumínanse paredes con cadros rupestres

As boas intencións esfareladas nas beirarrúas

dormen cos sen teito, en posición vertical

                                                 coma esteos

É inútil mollarse á porta das igrexas

cando a invisibilidade faise patente

baixo as pegadas da indixencia

                      cunha cegueira propicia

 

Ponlle un positivo á imaxe

e verás un filme daqueles

                           típico do Nadal

namentres un reloxo marca

                              horas de infancia

e transitan debuxos en branco e negro

nas xeografías, nos espazos

que permanecen nas sombras

                              E non amenceu, non

Agora a tristura é líder de audiencia

acapara as pantallas de cores

Afanareime pois en contar feridas

O corazón está ausente

Repañarei corpos polas vísceras

 

Non é posible recalcar mentalmente

                                     a silueta da xustiza

cando as cámaras non dan co perfil axeitado

                                                            da retratada

 

 

Cruz Martínez Vilas

 

 

Acerca de avalonpoesia

Este es el sistema de noticias de la web de Acerca de avalonpoesia.

La República de letras

Suscríbete

RSS | Atom

Albergado en:galeonblogs.com Un servicio de HispaVista Contador gratis contadorplus.com