El sábado 8 de marzo comienza un taller de lectura de poesía organizado por la Biblioteca Central Municipal de Vigo en colaboración nuestra, de 10:30 a 11:30. Este taller está dirigido por nuestros compañeros David Pérez, Soledad Cubas y Enrique Sánchez. Si alguien está interesado en participar de dicho taller, por favor póngase en contacto con la biblioteca en el teléfono 986.442.677
La otra, es que tenemos nueva página web (www.formasdifusas.org) y con una novedad: además de poder visionar/descargarse todos nuestros cuadernos, ver información sobre el grupo y todos los integrantes (esta parte aún en construcción) tenemos un blog que recoge creaciones literarias, información sobre concursos literarios, etc. Os invitamos a participar. Para cualquier duda sobre la web o el blog no dudéis en enviarnos un correo-e a formasdifusas@yahoo.es.

Patricia Casas Vázquez naceu na Coruña en 1983. É licenciada en Dereito e actualmente está a estudar Filoloxía Hispánica na Universidade da cidade herculina.
Teselas de cidade, é a súa primeira novela e con ela acadou o III Premio Biblos-Pazos de Galicia. O xurado que lle outorgou o premio estivo composto polo gañador da anterior edición, Alberto Ramos; o xornalista e escritor Camilo Franco; o director literario de Biblos, Tucho Calvo, e a profesora e escritora Helena Villar, que foi a titora de Patricia Casas na última fase da escritura da súa novela.
Entrevista a Patricia Casas por Arantxa Serantes
1)¿Cómo decidiches presentarte ao certamen Biblos- Pazos de Galicia?
A verdade é que foi un pouco por casualidade. Un día, na Facultade, vin un papel coas bases do Premio e, como xa levaba algún tempo coa idea na cabeza, decidín presentarme.
2) ¿Foi esta a túa primeira incursión dentro do mundo literario ou xa escribiras con anterioridade?
Si, aínda que escribir ca escribía, esta é a primeira vez que publico algo.
3) ¿Poderías resumir cómo foi a túa experiencia: creación da novela, estancia no pazo, etc?¿Cómo transcurriron os teus días alí?
A estancia no Pazo foi moi tranquila. Tiven o luxo de poder adicar todo o meu tempo á novela, algo que non en moitas ocasións tes a posibilidade de facer. Falaba por Internet con Helena, quen opinaba e titorizaba a miña novela.
4)¿Cómo valoras o asesoramento da túa titora no eido literario?
Estou moi contenta porque en todo momento estivo interesada polo meu traballo. Sempre respectando as miñas decisións, opinaba e comentaba todo o que non lle convencía. Foi un proceso de intercambio de ideas.
5) ¿Por qué o título Teselas de cidade?
Porque a novela está composta por pequenos momentos van encaixando un con outro. En certa medida, é a técnica do mosaico a que empreguei para escribir a obra: ir encaixando unha peza coa outra para acabar formando un mosaico que é a propia novela.
6) As historias que relatas se entrelazan nun entorno urbano e cotiá, ¿nacen de experiencias vividas ou son froito da observación?
As dúas cousas. O meu entorno é sempre unha fonte de inspiración e máis nesta novela na que o que quería era que o lector tivese a sensación de que estaba dando un paseo polas rúas da Coruña. Pero ao mesmo tempo é certo que cando alguén escribe unha obra está poñendo algo seu na mesma e que a súa experiencia vital forma parte, consciente ou inconscientemente, da mesma.
7) Ao teu xuízo, ¿qué pode aportar a túa novela ao panorama literario galego?
Non sei. Son aínda nova e teño moito por aprender. Pero supoño que o que aporto, o mesmo que cada un dos escritores, é a miña maneira persoal de ver o mundo e de contar as historias.
8) ¿Qué libros ou autores tes como referente?¿Hai algún/s que influíran no teu xeito de escribir?
O meu libro favorito é Jane Eyre, de Charlotte Brontë e gústame moito a literatura escrita por mulleres como Virxinia Woolf, Cristina de Pizán, Emily Brontë ou Teresa Moure. Supoño que no que influíron estas autoras foi no meu desexo de deixar claro en todo momento que a voz que narra a historia é unha voz feminina.
9) ¿Cres que debería haber máis oportunidades como a que ti tiveches para dar a coñecer a novos valores?
Por suposto que si. É difícil conseguir publicar unha novela e a oportunidade que ofrece Biblos, no só coa publicación senón con todo o que o premio leva consigo, paréceme unha boa maneira de iniciar á xente nova no mundo literario.
El escritor Alberte Momán ofrece descarga gratuíta de dos nuevos poemarios. No te los pierdas!! Pincha en este enlace y disfruta de la mejor poesía en tu ordenador:
http://moman.wordpress.com

Recursos para escritores:
Consulta la web de nuestros colegas: www.formasdifusas.com
Avalon recomienda el blog: http://incomunidade.blogspot.com

En breve, novedades sobre el I encuentro sobre El Quijote y los Derechos Humanos que tendrá lugar en la Universidad de A Coruña (Facultad de Humanidades).
Más información en:
http://quijoteyderechoshumanos.blogia.com
http://www.elquijoteylosderechoshumanos.com
He arrancado al dolor belleza
Y al crepúsculo dorado he pintado de tarde
Recorro solitario las bancas de esta ciudad
Buscando en una plaza oculta la voz del poema
Mis manos frías son el otoño
Que en diciembre sangran
“Déjame abuela
Reclinarme en tu regazo”
Donde he de hallar la palabra perdida
Aquella que me oculta mi primera infancia
Me sumerjo en el abismo de una voz:
- “¿Que hacer cuando el abismo
te espera al cerrar los ojos y
las palabras se vacían de significados?
- Escribir poesía
El humo del cigarro
No atenúa mi angustia
y ella esta lejos
mas su voz me acompaña
Lejos de mi patria
Escondo mis lágrimas
en un parque retirado
donde me devora la nostalgia
Escribir sin retórica es lo que deseo
En estos momentos
Desnudar mi tristeza sin inútiles mascaras
Caen de los sauces hojas
Como caen de mis cabellos
Mis primeras canas
Noche es ahora el alma mía
Impregnada de sagrado silencio
Para escuchar a mí ser
Me he alejado de las calles
Y he dejado el temor
Para recluirme en mí llanto.
Leo Zelada
http://leozeladabrauliograjeda.blogspot.com/
Ás veces as palabras fanse sonoras
por non facer do mutismo contrasinal
de desconcerto
Estoupan bolsas de cereixas e
ilumínanse paredes con cadros rupestres
As boas intencións esfareladas nas beirarrúas
dormen cos sen teito, en posición vertical
coma esteos
É inútil mollarse á porta das igrexas
cando a invisibilidade faise patente
baixo as pegadas da indixencia
cunha cegueira propicia
Ponlle un positivo á imaxe
e verás un filme daqueles
típico do Nadal
namentres un reloxo marca
horas de infancia
e transitan debuxos en branco e negro
nas xeografías, nos espazos
que permanecen nas sombras
E non amenceu, non
Agora a tristura é líder de audiencia
acapara as pantallas de cores
Afanareime pois en contar feridas
O corazón está ausente
Repañarei corpos polas vísceras
Non é posible recalcar mentalmente
a silueta da xustiza
cando as cámaras non dan co perfil axeitado
da retratada
Cruz Martínez Vilas
Quisera habitar en los gritos del silencio
pero mi voz no se oye y el grito no traspasa mis labios
se ahoga y enmudece.
La cometa de chispeantes ojos
cuando la sueltas, se aleja o pierde su vida -pensé.
Me pides que detenga el tiempo
que evite tu dolor
que no borre tus recuerdos
que los impulsos eléctricos que guian mi pluma
no sean como una lanza en el costado
mientras el cielo está en movimiento
y mi cuerpo se mueve sin ser movido.
La sonrisa brilla en cuarto menguante
como un gato en el país de las maravillas.
Las piedras exudan agua
observo mi mano y veo a través de ella
los surcos que ha dejado la vida
torpe selva de animales heridos.
Tras la batalla, sembré la tierra con sal
y deje las naves ardiendo en este diario de fábula
y estabas allí, simplemente, mi desconocido.
Parece que me esperabas desde la eternidad y que llegabas
desde el otro lado del mundo para que te diera vida.
Duele adentro lo que aún se desconoce
porque junto al amor comienza el infinito.
¿Tiene sentido esta larga lucha para quedarnos solos o el sentido final es precisamente la soledad?
Entre los huesos y los libros
descansa mi alma barca
cubierta con su viejo gabán
que habita en un cielo extraño de dimensiones internas.
Arantxa Serantes

Charla-coloquio sobre As Galeras de Normandía para conmemorar el segundo aniversario de una publicación avalada por la crítica. Merece la pena leer las reseñas disponibles en internet escritas por: Basilio Losada, Isaac Lourido, etc
Día 19 de junio a las 20.30 hrs en el Salón de Actos del Toxos e Froles.

Bienvenido/a al nuevo blog del Colectivo Avalon:
Desde ahora podréis encontrar aquí un espacio para la divulgación de vuestros escritos, opiniones,etc y encontrar información interesante acerca de: eventos culturales, escritores de relevancia, etc. Esperamos que sea de vuestro agrado y que colaboréis con nosotros.
Nota: Este blog está registrado con IBSN.
